رودخانه تشبيه كرده و مىگويد : هيچ كس دوبار در يك رودخانه غسل نمىكند . در زمان شيخ مسئلهء مشخِص بودن زمان مطرح بوده و بهمنيار زمان را مشخص مىدانسته و شيخ بر او نقض كرده است . ممكن است شيخ منكر مشخص بودن زمان به طور كلى بوده است و ممكن است منكر مشخص بودن زمان نسبت به نفس بوده باشد . بدن دائماً در تغيير و تبديل است ، تحليل مىرود و بدل مايتحلَّل مىرسد و در عين حال دو چيز باقى است : يكى قالب و اندام و ديگرى شخصيت يعنى « من » . مولوى در ديوان شمس مىگويد : چيست نشانى آنك هست جهانى دگر نو شدن كهنه ها ، گشتن اين حالهاست نو ز كجا مىرسد ، كهنه كجا مىرود گر نه وراى نظر ، عالم بىمنتهاست عالم چون آب جوى بسته نمايد وليك مىرود و مىرسد ، كهنه و نو از چه خاست . ايضاً مولوى مىگويد : خلق را چون آب دان صاف و زلال اندر او تابان صفات ذوالجلال علمشان و عدلشان و لطفشان چون ستارهء چرخ بر آب روان خوبرويان آينهء خوبى او عشق ايشان عكس مطلوبى او هم به اصل خود رود اين خط و خال دائماً بر آب كى ماند خيال قرنها بگذشت و اين قرن نوى است ماه آن ماه است و آب آن آب نيست قرنها بر قرنها رفتاى همام وين معانى برقرار و بر دوام